حمیدرضا محمدی ایران: شیفته تئاتر بود، از همان روزهای نوجوانی اما نتوانست آن را در دانشگاه، علمی و عملی تجربه کند. ناگزیر رو به سوی ادبیات نهاد و البته در آنجا هم از محضر بزرگانی چون ذبیحالله صفا و محمدجعفر محجوب بهرهیاب شد. سفر به بیروت و گشت در جهان عربی، او را از بازگشت به ایران منصرف و به سوی پاریس رهنمون ساخت تا دیدار با رفقای فرنگنشین تازه شود اما سر از سوربن درآورد و تحصیل در رشته تئاتر؛ همانی که در وطن، امکانی برایش مهیا نشد. درباره تعزیه تدقیق و تحقیق کرد و بررسی نشانهشناسانه آن، محور پایاننامه دکترایش شد. جایی که قطبالدین صادقی، همکلاسیاش بود. ارتباط با ایرانشناس شهیر فرانسوی؛ شارل هانری دوفوشهکور، او را با مؤسسه ملی زبانها و تمدنهای شرقی موسوم به اینالکو آشنا ساخت و بخش زبان فارسی این مؤسسه، ۲۶ سال، میزبانش شد. اما بعد، اسباب و اثاث جمع کرد و رخت اقامت در دانشگاه استراسبورگ افکند تا در بخش زبان فارسی آن دانشگاه، منشأ اثر شود که در جایگاه مدیریت آن کرسی هم، طی یک دهه مؤثر واقع شد. اما حالا این استادِ ۷۲ ساله، فعالیتهای پژوهشی را در دستور کار خود قرار داده است. ا

ندا آلطیب اعتماد: ستاره شدن برای بسیاری از افراد شیرین و دلپذیر است اما ظاهرا برای تحقق این رویا باید راهی به جز ادبیات را انتخاب کرد. کمتر کسی است که بتواند در برابر وسوسه شهرت و ستاره شدن، مقاومت کند. برای بسیاری از افراد تجربه شهرت و شناخته شدن، دوستداشتنی و رویایی است. البته ستاره شدن در گذر سالیان، فرآیند متفاوتی دارد. در گذشته افراد میدانستند برای ستاره شدن راهی پر فراز و نشیب در پیش دارند و اینچنین بود که صبر پیشه میکردند و به جادهای سنگلاخ گام مینهادند. این افراد چه میخواستند و چه نمیخواستند، پله پله از نردبان شهرت بالا میرفتند و لذت آن را ذره ذره میچشیدند. گاهی هم البته بخت با تعداد اندکی همراه میشد و خیلی زودتر از همقطاران خود شناخته میشدند ولی حساب این استثناها با قاعده اصلی یکی نبود. حالا اما شیوه زندگی عوض شده است. نسل جدید بیتاب و بیقرار است. نمیتواند خیلی انتظار بکشد، فیلم کوتاه را به فیلم بلند و داستانهای مینیمال را به رمانهای چند جلدی ترجیح میدهد. زندگیاش در شتاب میگذرد. گاه حتی حوصله خواندن متنها یا سرمقالههای روزنامهها را ندارد. دنبال متن

مرکز فرهنگی شهر کتاب

نشانی: تهران، خیابان شهید بهشتی، خیابان شهید احمدقصیر (بخارست)، نبش کوچهی سوم، پلاک ۸

تلفن: ۸۸۷۲۳۳۱۶ - ۸۸۷۱۷۴۵۸
دورنگار: ۸۸۷۱۹۲۳۲

مریم شهبازی ایران: از ارامنه تهران است اما خودش را در اقلیت نمیداند؛ میگوید: «تفاوت در دین و نگاه موجب آن نمیشود که ما ارمنیان خودمان را جدا از دیگر هموطنانمان بدانیم.» عاشق این مرزوبوم است و بیوطن بودن را امری محال میداند؛ آنقدر که وقتی خاطرات روزهای جنگ تحمیلی را به یاد میآورد از یادآوری درد و رنجی که آن روزها مردم شهرهای مرزی و رزمندگان تحمل میکردند چشمهایش غرق اشک میشود. «آندرانیک خچومیان» یکی از مترجمان کشورمان است که مدتهاست در زمینه بازگردان آثار داستانی و نمایشی ارمنی به فارسی فعالیت دارد. از او بهتازگی بهواسطه سالها فعالیت برای معرفی فرهنگ ایرانیان و ارمنیان به یکدیگر با اعطای نشان ویژه «کانتق»از سوی کشور ارمنستان قدردانی شده است؛ البته کمی قبلتر هم موفق به دریافت نشان طلا از وزارت فرهنگ و هنر همین کشور شده است. با آنکه آثاری از فارسی به ارمنی هم ترجمه کرده اما عمده فعالیتهایش ترجمه آثار ارمنی به فارسی است. از او تا به امروز نزدیک به ۳۰ عنوان کتاب منتشر شده و پنج- شش اثر دیگر هم آماده چاپ دارد که تا پایان سال در دسترس علاقه مندان قرار میگیرند. او در حال ح

جامعه مطلوب و نقش تعلیم و تربیت از دیدگاه فارابی

مرکز فرهنگی شهر کتاب

نشانی: تهران، خیابان شهید بهشتی، خیابان شهید احمدقصیر (بخارست)، نبش کوچهی سوم، پلاک ۸

تلفن: ۸۸۷۲۳۳۱۶ - ۸۸۷۱۷۴۵۸
دورنگار: ۸۸۷۱۹۲۳۲